از ابراهيم بن هاشم عبدى ، روايت كرده است كه وى گفت : پيغمبر را در خواب ديدم كه در خدمتش سيّد شاعر چنين مىخواند : اجّد بآل فاطمة البكور فدمع العين منهمر غزير سيد قصيده را تا آخر خواند و پيغمبر همچنان گوش داد . ابراهيم گفت : من اين حديث را ، براى مردى كه سرزمين طوس ، ما را در كنار قبر على بن موسى الرضا ( ع ) گرد آورده بود ، بازگو كردم . و آن مرد به من گفت : من در شك بودم ، شبى پيغمبر را در خواب ديدم و مردى در محضرش مىخواند : اجد بآل فاطمة البكور تا آخر قصيده . از خواب ، بيدار شدم و محبّت اعتقادى من به على بن ابى طالب ( رض ) سخت در دلم راسخ شد . اين خواب ، كرامتى براى سيّد است ، كه بلندى مرتبه و حسن عقيده و خلوص نيّت و سلامت مذهب و پاكى نهاد و پا بر جائى او را نشان مىدهد . و چون بزرگان قوم ، نيازمندى عموم را به پرداختن تاريخ شخصيتهاى گذشته و آينده اى چون سيد ، احساس كردند ، گروهى از آنان به تأليفات جداگانه اى در اخبار و اشعار سيد پرداختند كه از آن جمله‌اند : 1 - ابو احمد عبد العزيز جلودى ازدى بصرى درگذشته به سال 302 ه . 2 - شيخ صالح بن محمّد صراى شيخ ابى حسن جندى . 3 - ابو بكر محمّد بن يحيى كاتب صولى درگذشته به سال 335 ه . 4 - ابو بشير احمد بن ابراهيم عمى بصرى . شيخ الطايفه در صفحهء 30 فهرستش كتاب « اخبار السيد و شعره » او را ياد كرده است و در صفحهء 226 جلد 2 « معجم الادباء » نيز كتاب اخبار السيد آمده و از صفحهء 70 رجال نجاشى و هم « معالم العلماء » برمىآيد كه ابو بشير كتابى را در اخبار سيد و كتاب ديگرى را دربارهء شعر او تأليف كرده است . 5 - ابو عبد اللَّه احمد بن عبد الواحد معروف به ابن عبدون شيخ نجاشى .